In afwachting van hun eerstgeborene zitten Tom en Anke Wijnands toch lichtelijk gespannen onderuit na de avondmaaltijd. De komst van hun eerste kind moet nog even op zich laten wachten, maar er zijn ook tekenen die wijzen op een iets eerder arriveren. De spanning zit er dus terecht wel in.

Dan kondigt zich de komst aan… Gerommel leidt tot onrust. Maar dat gerommel komt niet eens vanuit de nabijheid van Ankes buik! Het gerommel klinkt vanaf buiten. Stemmen, gemompel, roepen, een machine die flink van zich laat horen en dan… de bel.

De aanstaande vader opent de deur van het huis waar straks zijn en Ankes trots door naar binnen zal worden gedragen. Maar dit moment is een ander moment… Waar de kleine zich dankzij het vruchtwater gevrijwaard weet van schokken, is de schok voor Tom best groot te noemen! Een aantal mannen uit het Peelstrekelrijk en ook een verdwaalde Pottenbakker in dezelfde kledij (zou hij weten dat hij een Pottenbakker is? Gezien zijn fascinatie voor kennis zou je dat wel verwachten!) staan stralend op het trottoir.

Een vrachtwagentje met een grijper komt aanrijden met een ‘kei’ van een kleine kwart kubieke meter groot. De kei wordt voorzichtig op het tuinpad naar het huis van Anke en Tom gelegd, onder euforisch gejuich van de in carnavalsjassen gestoken leden van de PRCie. Want dat blijken ze te zijn. Leden van de groep die de Peelstrekels al jaren ondersteunt door het organiseren van allerlei ludieke acties, maar die ook staat voor de organisatie van het succesvolle Kommer en Kwijl, waarvan we in het Pottenbakkersrijk sinds een aantal jaren ook mogen meegenieten.

Deze club actievelingen heeft het honderdjarig bestaan uitgeroepen, waar ze amper dertig jaar actief zijn. Een teken dat ze het rekenen niet hebben uitgevonden. Bovendien is de carnavaleske topografische kennis ook niet uitermate top. Een kei bezorg je in Liessel of in Helmond, maar niet in Zeilberg!

Nou ja, eigenlijk maakt het ook niet zoveel uit, want vorst Tom van de Pottenbakkers had dit carnavaleske gebeuren over zichzelf afgeroepen. Met zijn grote mond had hij namelijk de PRCie laten weten dat hij alleen op het eeuwfeest dat op 7 oktober plaatsvond zou komen als hij op een spectaculaire en bijzondere manier zou worden uitgenodigd. Een papieren of mondelinge uitnodiging zou niet volstaan, aldus Tom. En dat heeft hij geweten… Op de kei was een klein plaatje bevestigd waarop te lezen stond dat het ging om het toegangsbewijs voor het eeuwfeest van de PRCie. Tja, en dan heb je het voor elkaar, hè?!

Maar zo sportief als Tom is, zei hij het een ‘kei-schónne’ uitnodiging te vinden. En hij vertelde dat hij zijn ‘wederdienst’ ook al klaar had. Er was echter nog één ‘dingetje’ dat roet in het eten kon gooien…: de eerstgeborene!

Inmiddels weten we dat Noor zich mooi op tijd liet zien! Proficiat!

Argusoog