Zoals elk jaar in het Februarinummer kijk ik even terug op het jaar dat achter ons ligt. Even alles op een rijtje zetten; even kijken of er ontwikkelingen zijn (geweest). In het Februarinummer besteedde ik vorig jaar aandacht aan de gymzaal in Zeilberg die er maar niet komt. Dat was zeker niet de laatste keer dat ik het daarover had en dit zal ook de laatste keer niet zijn. Ambtelijke molens draaien traag en dat blijkt nu ook het geval te zijn: er zit géén schot in de zaak! Hoewel…, ’t lijkt erop dat er een aantal initiatieven in ontwikkeling zijn. Het zijn nog maar geruchten, maar waar rook is, is ook vuur… Dan waren er nog de oud-Zeilbergers in De Nieuwenhof. Namen worden uit privacyoverwegingen niet doorgegeven door de directie, dus ik riep u op om te melden als er een familielid of een bekende, zijn of haar stekkie gevonden had in De Nieuwenhof, zodat Prins Antoine die mensen met een fruitschaaltje kon verblijden. Datzelfde willen Prins Martien en Prinses Johanna dit jaar doen, dus kent u Zeilbergse bewoners, meld dat dan s.v.p.! In het Maartnummer ging ik in protest. Men wilde mij de mond snoeren en ik moest het kort houden. Dat hebben ze geweten! En een maand later gaf ik een geschiedenislesje over Aswoensdag en de vastentijd. Ik vond het gewoon leuk om dat te doen… Het voorjaar was in het land en in het Meinummer raakte ik een blootliggende zenuw… Het ging over de Grote Clubactie van de Rabobank. Daar laat ik het maar bij in dit terugblik. Het laatste nummer voor de zomerstop was het Juninummer en daarin stond ik stil bij het ongeluk op de spoorwegovergang aan de Griendtsveenseweg. Een grondwerkmachine kwam in botsing met een aanstormende trein, toen de motor plots dienst weigerde. Als ik naar de toekomst kijk, maar ik mij steeds meer zorgen. Het verkeer via het spoor neemt maar toe en toe. Al dan niet tijdelijk. Na de zomervakantie zag het Kontakt er heel anders uit. Kleur en kwaliteitsdrukwerk. Na vele overwegingen was de redactie tot de conclusie gekomen dat men die weg in moest slaan, ook omdat de drukmachine die gebruikt werd aan het einde van haar latijn was. De drukkwaliteit was abominabel. Ik had het in het Septembernummer weer eens over de gymzaal, maar ook aan de ‘interland’ die ZSV in het verre Friesland speelde, besteedde ik aandacht. Ik boekte een B&B in de nabijheid van Buitenpost en zag een wedstrijd die ook de Friezen niet snel zullen vergeten! Honderden ZSV-supporters hadden de lange weg afgelegd en dronken het Friese dorp al vroeg in de avond helemaal aan. O ja, de wedstrijd werd verloren, maar dat mocht de pret niet drukken! Een maand later sprak ik mijn twijfels uit over de verkeersmaatregelen op de Hagelkruisweg. En ik kreeg gelijk! De versmallingen leidden tot een aantal aanrijdingen en al snel werden ze weggehaald. In het Novembernummer vroeg ik me af of het nou echt niet mogelijk zou zijn om naast de minisoosprins ook aan de jeugdprins van de Zeilberg (d’n Uitloat) een sleutel te overhandigen op carnavalszaterdag. Ik werd naar aanleiding van dat stuk uitgenodigd door burgemeester Mak, die mij persoonlijk uit wilde leggen dat er redenen zijn om dat inderdaad niet te doen. Tijdgebrek, precedentschepping en de sterkte van het balkon van het gemeentehuis liggen aan die redenen ten grondslag. Jammer genoeg kreeg ik hem niet mee, maar het gesprek verliep in een prima sfeer en de cappuccino was lekker. Het Decembernummer gaf mij ruimte om de oudste prins van Zeilberg in de historie aan te kondigen: Martien Sleegers. Verder ging het weer over gymzaal en over de briefschrijfkwaliteiten van onze burgemeester. Hij had zijn ongerustheid geuit over de mestfraude die in zijn gemeente aan de orde bleek en de onmacht die de gemeente daarbij moest ondervinden. Ik vroeg me af of hij die kwaliteiten misschien ook in kon zetten om op staatsniveau geld te vinden voor een gymzaal in Zeilberg. Helaas heb ik daar verder niets meer over vernomen.

Zo, dat was het dan. Ik ga mijn carnavalstenue uit de mottenballen halen en ophangen. Een beetje frisse lucht kan geen kwaad. Dat hebben De Pottenbakkers ook aangetoond, want ze kunnen terugkijken op een mooi en gezellig prinsenbal, een goed kletskampioenschap met helaas nog te weinig publiek en een geweldige CD-presentatie, die ongekend goed bezocht werd, louter Zeilbergse carnavalsmuziek kende en een grandioze, tranentrekkende komiek Rob Scheepers als intermezzo had.