Categorie archief: In gesprek met…

Maandelijks gaan onze redactieleden op pad om een “In gesprek met…” te voeren. Het is een “In gesprek met… “mensen die banden hebben met de Zeilberg.

In gesprek met…. Johanna en Paul Meulendijks

“Wie bedenkt dat nou… zo’n weefke uit de Peel dat een lintje krijgt…!”

In het Januarinummer dat altijd net voor Kerstmis op de deurmat valt, willen we als het mogelijk is een passend In gesprek met… plaatsen. Dat lukt niet altijd, maar dit keer is dat wel weer het geval. Soms gaat het dan over mensen die vanwege hun werkzaamheden de kerst anders beleven dan de gemiddelde Nederlander, soms handelt het over bijzondere mensen voor wie het dagelijks leven überhaupt anders ingevuld is dan voor de doorsnee mens. Tot die laatste categorie behoren de mensen die we deze maand zijn gaan bezoeken voor een vraaggesprek.

Lees verder In gesprek met…. Johanna en Paul Meulendijks

In gesprek met… Prins Antoine d’n Uurste

‘`Di joar zet ik minne tractor an de kant en goa ik veurop in het Pottenbakkersland!`

Zoals gebruikelijk staat de dag na het prinsenbal voor ons een bezoekje aan de nieuwe prins van de Pottenbakkers op het programma. Dit jaar moeten we daarvoor naar het Riet. Want daar woont de jongste prins in de historie van de carnavalsvereniging Antoine Koppens. Antoine, 22 lentes jong, woont daar met vader Antoon, moeder Antoinette en twee oudere en een jongere zus: Chantal, Claudia en Lisanne. Antoine is ter wereld gekomen in Heide, gemeente Venray. Dit verklaarde dus de tip dat hij uit De Hei kwam. Op 10-jarige leeftijd verhuisde het gezin naar het pluimveebedrijf op het Riet, naast het ouderlijk huis van vader Antoon.  Lees verder In gesprek met… Prins Antoine d’n Uurste

In gesprek met… Eva d’Hoe van Kattenhotel Catz

‘Alleen het beste is goed genoeg voor een dierbaar huisdier’

Een najaarsdag waarop de zon probeert de wolken te doorklieven met toch nog warme stralen. Het is nog betrekkelijk vroeg: nog geen tien uur in de ochtend. Terwijl ik langs de basisschool wandel richting Blasiusstraat, is mijn blik gericht op het mooie huis aan het einde van de Margrietstraat, nee, aan de overkant van de Blasiusstraat. Dat is mijn doel. Het werd ooit gebouwd door Toon Aarts, de eerste prins die de scepter zwaaide met carnaval in Zeilberg. Later werd het bewoond door Trudy en Hub Haazen. Ook Hub heeft – vele jaren later – de scepter gezwaaid over het Pottenbakkersland. En nu wordt het mooie en toch ook statige huis bewoond door de familie D’Hoe.
“Import”, zult u misschien denken. En eerlijk gezegd, ook ik dacht dat het mensen waren die geen banden hadden met ons Zeilberg. Maar, oei, oei, een mens kan zich vergissen! Dat zal zo direct wel blijken…

Lees verder In gesprek met… Eva d’Hoe van Kattenhotel Catz

In gesprek met… Stichting De Zorgboog

“…de PG-woningen komen er…”

Enkele jaren geleden werd in Den Draai aangekondigd dat er plannen waren voor PGwoningen in de vorm van zorgboerderijen in Zeilberg. Als we de optimistische berichten van toen moesten geloven, zouden er inmiddels al mensen wonen. Maar we zien nog altijd een groen veld op de hoek BlasiusstraatJagerweg. Reden voor ons om eens informatie op te vragen bij De Zorgboog. Daarvoor hebben we, met hulp van de Stichting Dorpsraad Zeilberg, contact gezocht met de heer Will Tielemans. Hij is projectontwikkelaar bij De Zorgboog.

Lees verder In gesprek met… Stichting De Zorgboog

In gesprek met… Harm van den Berkmortel

“…één doel heb ik al bereikt…”

De vakantie zit er voor velen weer op. Ook de schooljeugd gaat binnenkort massaal weer fietsen om veilig op school te arriveren. Dat wordt dus uitkijken voor het gemotoriseerd verkeer. Maar de jeugd moet net zo goed opletten en niet gezellig met zijn drieën naast elkaar fietsen. Even tussendoor, een Pokémon vangen is ook uit den boze! Want als ik het moet geloven, zitten ze overal. Zelfs de Zeilbergse molen is ermee bezaaid… Maar dat is niet waar het “In gesprek met” over gaat, hoewel dit ook een mooi onderwerp zou zijn, zowel de veiligheid van kinderen onderweg naar school als de pokémonvangers.

Het was deze keer moeilijk om een in gesprek met af te nemen. De vakantie speelde een rol, maar ook het nieuws. Zoveel gebeurt er niet tijdens de vakantieperiode. Maar in het Weekblad voor Deurne stond de zoon van een van onze redactieleden genoemd. Hij is tweede geworden tijdens de Brabantse kampioenschappen voor atletiek, en wel op de 80 meter sprint. Is dit komkommernieuws, zoals ze dit in de vakantietijd noemen, of toch een leuk onderwerp om de jeugd aan te sporen te gaan sporten. Wij vonden het wel een gesprekje waard.

Lees verder In gesprek met… Harm van den Berkmortel

In gesprek met… Stichting Zero events

“9 zero een ouderwets feestje in een nieuw jasje”

Vanavond gaan we op pad om eens te kijken hoe het nu zit bij 9Zero. Een onderwerp dat het laatste jaar vaak onderwerp van gesprek was, mede doordat ze van locatie moesten veranderen.
Met gezonde nieuwsgierigheid schuiven we aan bij Romy Rijkers, Bas Elbers en Simon Donkers. Alweer zeven jaar geleden is de eerste 9 Zero ontstaan. Het begin was (zoals de meeste mensen wel zullen weten) ontstaan in samenwerking met de dorpsraad. Deze hadden het idee om een feestje te organiseren op en rond de dorpsmanifestatie. Samen met Jos van den Einden hebben ze toen 9Zero georganiseerd; zoals de naam al doet vermoeden, een jaren ’90-festival.

IGM Zero events (2)

Lees verder In gesprek met… Stichting Zero events

In gesprek met… Marly en Manou

“Zorgen kent geen grenzen” 

Deze maand in deze rubriek spreken we Manou Verbers en Marly Dirks. Marly heeft een aantal maanden vrijwilligerswerk gedaan in Ghana; Manou vertrekt binnenkort voor stage naar Kenia. Manou Verbers is 19 jaar en bezig met een opleiding verzorgende IG, Marly Dirks is 22 jaar en is vorig jaar juni afgestudeerd als verpleegkundige. Ze werkt in een ziekenhuis als oproepkracht.

Wij vroegen ons af, waarom willen/wilden jullie deze reis maken?
Manou vertelt dat haar schoonzus ook stage gelopen heeft in Kenia. De prachtige, ontroerende verhalen die ze vertelde, maakten dat ook Manou daar stage wil lopen en deze verhalen aan den lijve wil ondervinden. Juist omdat het buiten Europa is, word je door een stage in Kenia gedwongen om creatief te zijn in je vak. Je hebt daar niet de hulpmiddelen en faciliteiten die hier zijn.  Nadat ze met haar ouders het plan besproken had, is ze met school in gesprek gegaan. School ging akkoord en doordat ze een aantal beoordelingsgesprekken eerder kon plannen, kwam er ruimte om de laatste stage in Kenia te lopen.

Lees verder In gesprek met… Marly en Manou

In nagesprek met… Prins Werner en Prinses Ellen, Harm en Bart

“Carnaval verbroedert, ook al is het maar voor even”

Opmerkelijk hoe gedetailleerd Prins Werner carnaval 2016 in zijn herinnering heeft opgeslagen! Het dankwoord dat heel laat kwam (de optocht werd uitgesteld, en daarmee de lengte van de carnavalstijd opgerekt), was zo uitgebreid dat we er maar een ‘In nagesprek met…’ van gemaakt hebben. We laten Prins Werner aan het woord:

Het zit er zo goed als weer op. In maart nog het halfvasten en dan is het afgelopen. Carnaval 2016 gaat voor ons de boeken in als één van de mooiste.
Het begon voor ons officieel op 14 november met een gezellig prinsenbal. Het valt op het laatste moment niet meer mee om te verbergen dat wij het prinsenpaar 2016 zijn. Vooraf al stiekem een pak kopen en dingen regelen met de nodige leugens eromheen. Op de avond van het prinsenbal hadden we een kaartavondje bij ons thuis geregeld zodat enkele vrienden zeker aanwezig zouden zijn tijdens de uitverkiezing.

Lees verder In nagesprek met… Prins Werner en Prinses Ellen, Harm en Bart

In gesprek met… “Zolder 9”

“Little black dress”

januari 20163

Voor ons in gesprek met hoeven we deze keer niet ver weg en dat is maar goed ook… Doordat we een fietsensleuteltje kwijtgeraakt waren, zijn we vijf minuten later dan de afgesproken tijd op de plaats van bestemming. Maar och, in Zeilberg hebben we toch ook het Zeilbergs kwartierke, dus zijn we nog ruim op tijd…
We worden hartelijk ontvangen op de Kulertseweg 9 door Annie van Deursen en Jolanda Nooijen. Nadat we ons aan elkaar voor hadden gesteld, kregen we een lekkere bak koffie met een stuk cake en slagroom en daaroverheen heerlijke boerenjongens. Het is maar goed dat we te voet zijn, kunnen we in ieder geval niet omvallen door de alcohol.

Lees verder In gesprek met… “Zolder 9”

In gesprek met… Prins Werner en Prinses Ellen

“Laat het bier maar lopen en gooi die volumeknop eens open!”

Woensdagavond hadden we redactievergadering. Ik stelde de vraag wie er een verslag wilde schrijven van het kletskampioenschap, omdat ik niet zeker wist of Rien van de Ven die klus weer op zich zou nemen. Ik vertelde dat ik van de carnavalsstichting twee kaartjes had gekregen voor het kletskampioenschap, voor de redactie van het Kontakt. Ellen van Berlo reageerde meteen met: “O, dat doe ik dan wel. Leg de kaartjes maar klaar, dan kom ik ze wel een keertje ophalen”. Donderdagavond zat ik met Werner van den Berkmortel aan de bar bij ’t Vertierke. Natuurlijk ging het over de tips die moesten leiden tot de naam van de nieuwe prins. Die dag was de laatste tip bekend geworden: Hij is op menig feestje geweest. Ook de andere tips kwamen ter sprake. Zo waren we het eigenlijk wel eens dat de nieuwe prins niet in de Kulert gezocht moest worden. Dat buurtschap herbergt immers al drie oud-prinsen! Zondagavond fiets ik met een redactiegenoot, die zich de voorafgaande donderdag ook met het gesprek bemoeid had, richting de Kulert. We zijn op weg naar de nieuwe prins! Op weg naar Prins Werner d’n Uurste en Prinses Ellen…! Prins en prinses worden bij de Pottenbakkers maakt duidelijk iets slechts los in de mens: Je gaat er onbeschaamd door liegen!

Een eindje de Kulert op, maakt een gigantische carnavalssteek duidelijk dat je aangekomen bent bij het stulpje van het nieuwe prinsenpaar. Nou ja, stulpje… Je bent op de Kulert, wonne! Als we de fiets achter het huis stallen, staat de nieuwbakken prins een shaggie te roken. In de garage zien we mensen, horen we muziek en zien we feestverlichting. Je kunt dan wel de scepter zwaaien over een heel dorp, roken in je eigen paleis is duidelijk uit den boze! Ellen is bezig met haar verjaardagspartijtje. We mogen aansluiten en worden verwend met koffie en vlaai of bier.

Ik kijk het met grote ogen aan… Zijn jullie niet moe? Gisteren (vanmorgen) is het natuurlijk erg laat geworden en vanmorgen was het traditioneel weer vroeg uit de veren om de veren op de steek te zetten vanwege de foto’s die gemaakt moesten worden…!?

Werner lacht en terwijl hij nog een flesje Warsteiner opentrekt, zegt hij: “Nee hoor. Ja, natuurlijk, het was laat vanmorgen. Om half vijf gingen de laatsten naar huis. Maar nee, we hoefden er vanmorgen niet vroeg uit. De foto’s zijn al veel eerder gemaakt! Dat kon, hè, de jongens wisten het al een maand!”

Dat behoeft uitleg, natuurlijk.
“Onze Harm moest een werkstuk maken voor school en hij startte de laptop op. Toen hij Word opstartte, kwam hij bij een document uit over mijn prins zijn… Even later stond hij bij me en volgde dit soort dialoog: ‘Pap, jij wordt prins, hè?’ ‘Och jongen, hoe kom je daar nou weer bij?!’ ‘Nou, dat staat hier. In de computer.’ ‘Oooh, nee jongen, dat is voor het werk!’ ‘Nee hoor pap, dat gaat over jou. Jij wordt prins bij de Pottenbakkers…’ Tja, toen kon ik niet anders dan het maar bekennen. Ook Bart is toen maar meteen bijgepraat. Kijk, en daardoor konden we vanmorgen uitslapen, want de foto’s hebben we al eerder laten maken”, vertelt Werner met een grote grijns op zijn gezicht. “Ze moesten wel beloven dat ze het geheim zouden houden en dat hebben ze echt gedaan. Pas drie dagen voor het prinsenbal wilden ze het per se tegen iemand vertellen. Oma werd de uitverkorene om in het geheim te mogen delen. Zo kwam het dat Martha het al wist. Opa moest dan ook maar deelgenoot worden. Leo reageerde door te zeggen: ‘Ge kàànt zoveul zegge, mèr dè gloif ik nie. Ik gloif dè pas as ie straks op ’t podium sté!’ Nou ja, gisteren was het dan zover. Hij kon er nog altijd niet over uit.”

Het gerucht gaat al langer dat de prins dit jaar al snel had toegehapt. Klopt dat?

De prinses mengt zich ook in het gesprek. “Ja, in juni al hebben we toegezegd. Op 23 juni werd jij gebeld.” Werner: “Klopt. Ik heb toen gezegd dat ik eerst nog bedenktijd nodig had. Ik wilde het namelijk bespreken met mijn maat met wie ik de geluidsinstallaties plaats en bedien. Er staan zoveel afspraken gepland en als ik prins zou worden, zou dat betekenen dat ik nogal eens verstek zou moeten laten gaan. Hij zou er dan alleen voor staan of we moeten mensen inhuren. Dat kon ik niet alleen beslissen. Mijn maat zei direct dat ik het moest doen, als ik er zin in had. Zo vaak zullen ze je daar niet om vragen, zo redeneerde hij.” Ellen: “We hebben het er samen nog even over gehad en we kwamen tot de conclusie dat als we ooit het prinsenpaar wilden zijn, dat dit dan het moment bij uitstek was. Harm en Bart zijn nu elf en kunnen het helemaal bewust meemaken en dat is toch wat je wilt. De knoop was dus nogal eens ooit doorgehakt!” En Werner: “Ze hebben dus precies op het juist moment gebeld!” Na een korte pauze voegt Werner toe: “Net in het weekend nadat het gevraagd was, zaten we met wat vrienden bij elkaar, toen een van hen vroeg of ik prins zou worden, als ik daar om gevraagd werd. Ik reageerde met een twijfelloos “Neje, netuurlijk nie!” (Wat zei ik al over het liegen? red.)

Nou, toen was het zaterdagavond. De avond van de onthulling. Hebben jullie daar nog reacties op?

“Het was om te stikken zo heet in dat pak en in die bak!”, lacht Werner. Er was bij bijna niemand sprake van zenuwachtigheid vooraf. Alleen Bart had wat last van kriebels in de buik. De reacties nadat het doek gevallen was, waren volgens Werner en Ellen ook hartverwarmend. “We werden goed ontvangen, geloof ik dat ze dat noemen”, zegt Ellen. “Maar het was wel bijzonder”, volgens Werner. “Je kent wel wat mensen van de carnavalsstichting en een heleboel ken je van gezicht. Maar als ze dan na zo’n avond plotseling bij je thuis zitten voor de after-party, dan ken je ze eigenlijk nog altijd niet. Bart zei dat hij het wel heel bijzondere mensen vond…!” Opnieuw die brede grijns. De reacties van de zonen zijn sowieso best leuk. Zo kwam Bart, het feestnummer van de twee, al snel tot de conclusie dat hij nogal eens vrij zou moeten vragen van school. “We moeten toch ook best vaak overdag weg”, verklaarde hij zijn mening. “We leren de mensen voor de carnaval nog wel beter kennen, ook al zijn er minder vooravonden vanwege de tijdsdruk”, gaat Werner verder. “Binnenkort gaan we met de hele raad de foto’s naar de cafés brengen en dan moeten we maar flink contact maken.” Ellen bevestigt dat vermoeden: “De band zal ongetwijfeld nog flink groeien. We moeten het maar over ons heen laten komen, zegt iedereen, dus dat doen we dan maar.”

Jullie zijn toch ook niet echt onbekend met het carnaval in Zeilberg? In 2002 was de vader van Ellen immers prins Leo over de Pottenbakkers…!

“Dat klopt, maar heel veel weet ik daar niet meer van. Althans ik heb dat niet allemaal helder meer voor de geest”, zegt Ellen. “De tijd is natuurlijk ook flink veranderd. Zo hadden we vanmorgen wel 200 appjes en reacties op facebook. Dat had je toen nog niet.” “Als het over reacties gaat, dan wil ik ook nog wel reageren”, zegt Werner lachend. “Het is niet te geloven waar de reacties vandaan komen. Ik heb vroeger veel muziek gemaakt en daardoor heb ik een nogal wijdverbreide kennissenkring. Vanuit Limburg kwamen ze bijvoorbeeld; via facebook verspreidt het nieuws zich razendsnel. Toch leuk, dat ze je nog kennen…!”

Oké…, jullie zijn ingewijd in het carnavalsgebeuren. Toch de vraag: Waar kijken jullie het meeste naar uit?

Ellen hoeft niet lang na te denken. “Ik ben erg benieuwd naar het scholenbal. De jongens ook, trouwens. Die zaten tot voor een paar jaar terug op de basisschool Zeilberg en ze komen dan hun oudklasgenootjes tegen op die middag. Als ze tenminste vrijaf krijgen bij de Hasselbraam…! En verder weet ik dat de optocht echt een hoogtepunt is. De hele maandag trouwens wel. Daar kijk ik het meeste naar uit!” Werner blijkt het advies van de prinsenkiescommissie en de andere leden van C.S. De Pottenbakkers echt ter harte genomen te hebben: “Ik laat het gewoon over me heen komen. Ik kijk dus uit naar de hele carnaval en dan samen met de twee jeugdprinsen er een geweldig feest van maken.”

Verwachten jullie een flinke toeloop uit jullie eigen kring?

Werner, die zijn jeugd vooral doorbracht in de Spoorlaan in Deurne, heeft zich vanaf zijn middelbare schooltijd toch georiënteerd op Zeilberg. Vroeger ging hij bijvoorbeeld vaak biljarten in de Mallemeule bij Henk en Drea Kroezen, maar ook zijn stapavonden waren in Zeilberg. Inmiddels heeft hij dus een vriendenkring die zeker ook uit de Zeilberg afkomstig. Hij werkt als bedrijfsmanager bij Variant Facility Service en daar zullen ongetwijfeld ook collega’s zijn die hun gezicht zullen laten zien. Hij heeft jarenlang muziek gemaakt en verzorgt nu het geluid bij bijvoorbeeld feesten met zijn CRS Audio Solution en dan is hij al decennia lang actief voor toneelgezelschap De Klotlanders. Dat zijn ook echte ‘feestbeesten’, dus die zul je ook wel tegenkomen! De familiekring is best klein. Zowel Werner als Ellen hebben ieder een broer en een zus. Daar is dus geen gigantische mensenmassa van te verwachten. “Ze zullen zich wel aansluiten bij de vriendenclub, die is best groot”, zegt Ellen. Zij is werkzaam bij het Streeckhuys (met ‘ck’ en ‘uy’) en heeft een grote vriendinnenclub. Bovendien maakt Ellen deel uit van de redactie van het Kontakt. Misschien dat daar ook nog iets uit voortkomt…

Oké…, hebben jullie er al zin in?

Ellen gekscherend: “Wat zal ik zeggen…, het moet nog een beetje indalen. We zijn er nog niet aan gewend, hè, maar dat kan ook nog niet. Het begin is nog maar net gemaakt.” We weten dat Ellen een mens vol emoties is. Een vriendin komt binnen na een bezoek aan een bruiloft in Denemarken. De tranen rollen al snel over de wangen bij de prinses.Dat wordt nog wat op carnavalsdinsdag! Drie keer afleggen en jullie gaan zelf als laatste! Je kunt de Pottenbakkers wel alvast inlichten, zodat er dozen tissues voorhanden zijn!

“Ja, ik ben een echte jankerd. Werner niet, die is heel nuchter in die dingen. Dat wordt dus nog wat!”, kijkt Ellen nu al wat bangig vooruit.

Nou ja, een traantje bij de prinses, maar gegarandeerd ook menige lach bij beiden. Dit paar houdt van gezelligheid, zoekt die op of maakt die zelf. De Pottenbakkers hebben volgens ons weer een prima keuze gemaakt. We wensen het prinsenpaar en hun kinderen een geweldige carnaval 2016 toe en eerlijk gezegd zijn we eigenlijk best bang dat we er zo af en toe bij betrokken raken…

Alaaf!!!