We zitten in de aanloop naar het seizoen 2018/2019. Het vertrouwen in een goede start voor ZSV is niet zo groot. Het voorgaande seizoen was met hangen en wurgen gered, want degradatie kwam toch wel dichtbij. Een flink aantal inhaalwedstrijden, waarvan het merendeel op eigen sportpark, brachten niet wat de spelers en, in ieder geval de aanhang, ervan verwachtten. De ene verliespartij volgde de andere op en het vertrouwen bij diezelfde aanhang slonk per ingeleverd wedstrijdpunt. Uiteindelijk lukte het nog om in de eerste klasse te blijven, maar dat ging op een alleszins overtuigende manier.

Door: Martien van Rijt

2017/2018 was een verloren seizoen, terwijl het de voorgaande seizoenen zo crescendo ging voor de geelzwarten! Met coach Ger Demin aan het roer, werden enkele prachtige seizoenen aaneengeregen, met als hoogtepunt de kwalificatie voor de KNVB-bekercompetitie. Dat betekende een reis naar het Friese Buitenpost in de eerste ronde van de KNVB-beker.
Met die reis naar Buitenpost startte dat verloren seizoen, zonder de inmiddels afgezwaaide en zeer gewaardeerde coach Demin. Een in de clubkleuren uitgedoste supportersschare toog naar het verre Friesland, want dit was eenmalig, zo leek het toch. Boerencampings, parken en hotels werden bevolkt door diegenen die er maar meteen een lang weekend van maakten. En op de dag zelf (zaterdag) togen nog enkele grote bussen gevuld met pendelsupporters richting Friesland en kwamen er nog veel geelzwarten bij! De wedstrijd werd verloren, maar ZSV gaf goed partij en de derde helft was voor Zeilberg en die duurde totdat het bier op was in de kantine van Buitenpost. Mensen genoten, en dat betrof niet alleen de aanhang van ZSV. De lokale en provinciale Friese pers sprak een dag later lovende woorden over dat mooie clubje uit De Peel, met de hondstrouwe aanhang. Dat memorabele weekend bleek achteraf het enige hoogtepunt te zijn in dat verloren seizoen.
Wat volgde waren wedstrijden die veelal met dalend vertrouwen werden aangevangen. Een ploeg die onherkenbaar was in vergelijking met de voorgaande seizoenen. Het mooie combinatievoetbal maakte veelal plaats voor lange ballen vanuit de verdediging op Maarten Kuunders, die dan moest proberen de bal met het hoofd bij de aanvallers te brengen. Soms met succes, maar vaker zonder.

Afijn, het vertrouwen in een succesvol seizoen 2018/2019 was niet voor niets bijster laag. De nieuwe coach Ömer Kaya was al ver voor aanvang van het nieuwe seizoen in Zeilberg op het veld te vinden geweest. Hij had ‘ja’ gezegd tegen een moeilijke opgave: het elftal weer aan de gang krijgen. Dat zou hem tijd gaan kosten, zo was de overtuiging van velen. De voorbereiding verliep moeilijk en de bekerwedstrijden die voor aanvang van de reguliere competitie werden gespeeld, brachten ook niet veel hoop. ZSV was al snel geen favoriet meer en het bekerseizoen duurde dan ook niet zo lang.
Maar toen startte de competitie… en wat weinig mensen verwacht hadden, gebeurde toch! ZSV behaalde overwinningen en daarmee punten. Kaya kreeg zijn visie op voetbal snel in de ploeg geslepen. Vanuit een strakke organisatie, met een klein speelveld als de tegenstander het balbezit had, werd zo weinig mogelijk weggegeven. Tegenstanders liepen zich stuk op de sterke defensie van de Zeilbergse ploeg. En bij balbezit werd er weer gevoetbald! Met snelle combinaties werden de aanvallers zo snel als kon opgezocht. Natuurlijk, ook dit seizoen werd de lengte van Maarten Kuunders gezocht als het combinerend niet wilde lukken, maar dat betekende wel dat er altijd een plan B was. En ondanks tegenslagen als zware blessures voor de naar ZSV teruggekeerde Ward Veldpaus en voor de kleine architect en controleur op het middenveld, Koen Kuunders, leek het zwaar te worden. Er werd een beroep gedaan op jonge spelers die aan de hand van de ervaren sterkhouders plotseling voldoende kwaliteiten bleken te bezitten om in de eerste klasse overeind te blijven. Sterker nog, de wedstrijden bleven gewonnen worden en ZSV draaide het hele seizoen in de top mee. Van topfavorieten EHC/Heuts en Chevremont werd zowel thuis als uit gewonnen. Opvallend is dat ZSV ver los staat als het gaat om de gespeelde uitwedstrijden.
Natuurlijk waren er ook tegenvallers. Dat er punten verloren gingen aan de rodelantaarndrager moet natuurlijk niet kunnen. Thuis met 0-4 om de oren krijgen van Venray evenmin. En in drie dagen tijd twee keer verliezen van angstgegner Wittenhorst, was ook niet het resultaat waar vooraf op gehoopt werd. De onderlinge duels met buurman SV Deurne waren niet goed, maar uiteindelijk was ZSV wel de bovenliggende partij. En zo bleef er zicht op de koppositie.
Toen ver in de derde periode ook nog eens het periodekampioenschap van de tweede periode werd binnengehaald, was het seizoen, ondanks de negatieve inschattingen vooraf, eigenlijk al geslaagd. Voor het eerst in de Zeilbergse historie mag het vaandelteam in de nacompetitie gaan voor een plek in de hoofdklasse!

Maar gaat dat ook gebeuren? Is er een nacompetitie nodig om die historische stap te zetten? Nou, het zou zomaar eens kunnen gebeuren dat die nacompetitie helemaal niet gespeeld hoeft te gaan worden! Zondag a.s. speelt de ploeg van coach Ömer Kaya, die inmiddels op een tweede plaats op de ranglijst bivakkeert, thuis tegen Sportclub Susteren. ZSV kan niet meer bijgehaald worden door Chevremont, dus de tweede plaats is het minste wat de geelzwarten bereiken. Voor SC Susteren valt weinig eer meer te behalen. Die ploeg loopt geen gevaar voor degradatie en ook naar boven kijken is eigenlijk niet meer van belang. De lijstaanvoerder EHC/Heuts moet op bezoek bij RKSV Wittenhorst en waartoe die ploeg in staat is, weet ZSV maar al te goed. Mocht Wittenhorst er nog een mooie slotwedstrijd uit kunnen peuren en de tegenstander uit Hoensbroek pijn kunnen doen door met een overwinning af te sluiten, dan spint ZSV daar garen bij! Mits de geelzwarten dan de drie punten van SC Susteren weten af te snoepen.
Want, ja ja, zo kan het zomaar gebeuren…, dán mag ZSV de kampioensvlag hijsen! Het doelsaldo is beslissend bij een gelijke eindstand en omdat beide ploegen nu nog precies gelijk staan wat doelsaldo betreft, betekent winst voor ZSV en verlies voor EHC sowieso het kampioenschap voor de geelzwarten! Dan is de noodzaak van een nacompetitie helemaal niet meer aan de orde. En dan te bedenken dat de KNVB al een afgevaardigde had gestuurd naar de wedstrijd tegen EHC, twee weken geleden. Die kwam om ‘de schaal’ uit te reiken aan de aanstaande kampioen. In de bestuurskamer werd hem toen te kennen gegeven dat we bij ZSV een heel ander scenario in het hoofd hadden…!

Wie had dat gedacht, een klein jaar geleden! Complimenten aan de coach, die enige tijd geleden al bijtekende, en complimenten aan de spelers en de overige stafleden. En mocht het sprookje niet het hierboven geschilderde mooie einde kennen, dan gaan we gewoon voor de nacompetitie! Ook helemaal niet erg. Al heb ik begrepen dat een Europese bekerfinale misschien nog wel eens een vervelende uitwerking zou kunnen hebben. Maar ja, dat zien we dan wel weer. En mocht het mooie einde aan het sprookje wel waarheid worden, dan heeft niemand last van die finale! Dus boys, ga ervoor zondag a.s.!